Holy Mounth & I

และเเล้วหนึ่งเดือนอันศักดิ์สิทธิ์ของชาวมุสลิมก็ผ่านไป
ซึ่งก็คือเดือนรอมฎอน หรือ เดือนถือศีลอด นั่นเอง
ปีที่เเล้วถือศีลได้ครบ 30 วันเต็มๆ ถือว่าน่าภูมิใจอย่างยิ่ง
เเต่ว่าในปีนี้
เเต่เดิมตั้งใจว่าเดือนนี้จะถือศีลอดให้ได้ 28 วัน เเละภายใน 28 วันนี้ต้องงดเเอลกอฮอล์ให้ได้
เพราะรู้ว่ามี 2 วันที่ต้องไปรับน้องที่จันทบุรี
เเละรู้ว่าเมื่อไปทะเล ผมก็คงอดใจไม่ได้ ซึ่งก็เปนไปตามที่คาด
ก็คงไม่ติดใจอะไร เพราะรู้อยู่เเล้วว่าออกต่างจังหวัดเมื่อไหร่ ก็ถึงไหนถึงกัน
แต่ปรากฎว่ามีวันนึงที่ผมต้องตระบัดสัตย์ตัวเอง
เพราะต้องไปเจอกับ "ของแรง" เข้าอย่างจัง
ความสุข 1 ชั่วโมง เเลกกับ บาป 1 วัน
ถือว่าเป็นสิ่งที่คุ้มอยู่สำหรับผม
เเม้ว่าจะขาดทุนในแง่ของเศรษฐศาสตร์ก็ตามที เเต่ช่างมัน ยังไงก็คุ้ม
โอกาสอย่างนี้จะปล่อยให้หลุดลอยไปได้ยังไง….ก็เลยต้องงดถือศีลไปหนึ่งวัน
เเต่ปัญหาก็คือมันเกิดตรรกะขึ้นมาว่าเมื่อเจอ ก็ต้องดื่ม
ผมพยายามต่อสู้กับความรู้สึกนี้มาตลอดวัน ว่าจะไม่ดื่ม
เเต่เมื่อทุกอย่างจบสิ้นลงภายในหนึ่งชั่วโมง สงครามมันก็จบ
ผมพ่ายแพ้ให้กับมันอย่างราบคาบ…..
จนต้องไประงับอาการด้วยเบียร์ที่ร้านชำ
เเละวีรเวร วีรกรรมในครั้งนี้ ก็ทำให้ผมต้องถูกเข้าทำเนียบเพื่อนเลวอันดับ 3 ไปโดยปริยาย
ด้วยข้อหาประพฤติตัวผิดศีลธรรม
เเละมันก็เป็นอีกหนึ่งครั้งที่ผมไม่สามารถ Walk the Talk ได้
หลังจากที่ครบรอบในเดือนรอมฎอน
ผมเเละเพื่อนรหัส บวกเพื่อนๆที่จุฬา ก็ไปฉลองสอบเสร็จกัน
เพราะตัวเองก็อยากจะลันล้ามานานเเล้ว
ก็ไปเที่ยวที่ตรอกข้าวสาร บริค บาร์ กัน พอถึงเวลาเลิก ก็มานั่งซัดช้างดราฟท์ (เบียร์ซึ่งหาซื้อได้เเต่ในตรอกข้าวสาร)
ริมฟุตบาท ตามสันดานเก่า
ซื้อมานั่งดื่ม 2 ขวด เคล้ากับก๋วยเตี๋ยวผัดที่ชุ่มไปด้วยน้ำมัน
(เข้าใจว่าเป้นการวางยาจากเพื่อนๆ)
หลังจากแยกย้ายกับเพื่อน ก็มานึกได้ว่าตัวเองอยู่คนเดียว พร้อมกับเบียร์อีก 1 ขวดในมือ
มันรู้สึกเหงาขึ้นมาจับจิต ทุกครั้งที่ดื่มจะต้องมีเพื่อนข้างกายเสมอ เเต่วันนี้ไม่มีใครเลย
เเล้วผมก็ไปยืนอ้วกอยู่คนเดียวอย่างเดียวดาย ข้างๆศึกษาภัณฑ์
ไม่มีใครมาตบหลัง ไม่มีเสียงหัวเราะเยาะ ไม่มีใครเลย…
ถึงตอนนี้มันทำให้ผมคิดถึงเพื่อนชาวหมีเเละคนอื่นๆ ขึ้นมาทันที มันคิดถึงจริงๆ ไม่รู้เหมือนกันเพราะว่าเหตุใด
ทุกครั้งที่ดื่มมันจะต้องมีไอ้พวกนี้อยู่ข้างกาย (ถึงแม้มันจะเมาเหมือนกันก็ตาม)
สุดท้ายผมก็ตัดสินใจเทเบียร์ที่เหลืออีกครึ่งขวดทิ้งไป ทั้งที่ใจอยากจะกินเเทบจะบ้า
เพราะเริ่มไม่มั่นใจตัวเองว่าหากหมดขวดนี้ จะเป็นเช่นใด
เพราะต้องลากสังขารกลับบ้านคนเดียวด้วยรถเมล์
เเละเมื่อถึงเวลานี้ ผมคิดถึงเพื่อนขึ้นมาทันที…..มึนอย่างเหงาๆมันเปนอย่างนี้นี่เอง
ป.ล.  เขียนตอนเพิ่งกลับจากเมาที่ร้านชำตามฟอร์ม ไม่เมาแต่มึนๆ
ไอ้โซ่เลวมาก กูอยากจะเเดก เสือกไม่มา สมกับเป็นเพื่อนเลวอันดับ 2 จริงๆ
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

5 Responses to Holy Mounth & I

  1. Kasedat says:

         ขอต้อนรับเข้าสู่ ชมรมฟุตบาธแฟมมีลี่
     
    เข้าใจความรู้สึกเวลากูไปกินคนเดียวแล้วละสิ 5 5 5

  2. Jakgree says:

    เพื่อนเลวอันดับ 3 จริงๆว่ะ
    คิดถึงเพื่อนเฉพาะตอนเมา เวรจริงๆ

  3. Noppol says:

    ไอ้เห้ กูต้องอ่านหนังสือแสดด อ่านหนังสือนี่ผิดใช่มั้ย
    เหมือนความเห็นข้างล่าง มึงนี่คิดถึงเพื่อนเฉพาะตอนเมา
    สมเป็นเพื่อนเลวอันดับ3  

  4. AoFzA says:

    ไม่เป็นไร คร๊าบ เดียวได้เมากันถ้วนหน้า แต่กรูเสียดายเบียรื  ทิ้งช้างกรูได้ลงคอ
    ปล. อย่างน้อยช้างมันก็อยู่ข้างขวดเสมอ 5555555555

  5. sAkSiT says:

    กรูไม่ให้แมวมึง เดวมึงเมาแล้วมาปี้แมวกรู สาดด

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s